Naši su pretci pridavali značaj ishrani proizvodima koji sadrže vlaknaste materije. Brojna istraživanja pokazuju da zdrava ishrana podrazumijeva unošenje slabo varljivih vlakana u sopstveni digestivni trakt. Vlakna apsorbuju tečnosti, povećavaju obim fekalne mase i podstiču mišićne zidove debelog crijeva na intezivan rad. Na ovaj način smanjuje se vremenski period u kom se nepotrebni ostaci zadržavaju u debelom crijevu i samim tim smanjuje rizik od reapsorpcije toksina nakon razgradnje nepotrebnih ostataka hrane.

Vlakna na taj način sprečavaju zatvor ali isto tako mogu štititi od hemoroida, raka debelog crijeva.

Postoje različite vrste vlakana kao što su celuloza, pektin, lignin. Svi oni mogu smanjiti usvajanje masti, nivo holesterola pomažući našem tijelu da ga izbaci kroz fekalnu masu, usporiti apsorpciju šećera poslije jela obezbjeđujući energiju koja duže traje nakon jela, poboljšati balans korisnih bakterija u crijevima. Nedostatak vlakana u ishrani može dovesti do zatvora, upale slijepog crijeva i nekih težih bolesti.

Najbolji način za unošenje vlakana je ishrana integralnim žitaricama (hljeb od integralnih žitarica), svježe voće i povrće, sočiva i pasulj. Treba izbjegavati rafinisane žitarice poput bijelog hljeba, pašte i pirinča pošto u toku prerade većina vlakana se odstranjuju uključujući mnoge vitamine i minerale. Međutim pretjerano konzumiranje koja sadrži vlaknaste materije može dovesti do stvaranja gasova, izazvati naduvenost, dijareju kao i uticati na apsorpciju cinka, kalcijuma, mangana, gvožđa i vitamina B-12. Mnogi nutricionisti ne preporučuju konzumiranje mekinja već jednostavno cijelih plodova voća i povrća.